słowem i ciszą.
Nie jestem ogniem.
Jestem iskrą.
Jestem.
Zaczęłam pisać w klasie maturalnej. W latach 1991–1993 powstały pierwsze wiersze — krótkie, surowe, pełne buntu i lęku. Były próbą zrozumienia ról, w które wchodzi się zbyt wcześnie i bez świadomości ceny.
Potem było życie.
Inne decyzje.
Inne drogi.
W 2006 roku wyjechałam do Wielkiej Brytanii. Pisanie zamilkło na wiele lat.
Wróciłam do niego w 2026 roku. Nie po to, by wracać do przeszłości. Piszę z innego miejsca. Z większej świadomości. Z wyboru.
Interesuje mnie moment, w którym schemat przestaje rządzić. Chwila, w której rola pęka, a głos staje się własny.
Piszę minimalistyczną poezję współczesną. Oszczędną w formie. Uważną na rytm, powtórzenie i ciszę. Moje wiersze nie szukają efektu. Szukają prawdy doświadczenia.
„Fragmenty uczuć” są przestrzenią tej pracy.
Tu powstaje tomik „Inna JA”.
Pisanie nie jest już reakcją.
Jest decyzją.
Jestem.
Komentarze
Prześlij komentarz