Przejdź do głównej zawartości

Aura

 


Miłość ma ciepłe dłonie,
jest niespieszna.
Patrzy i widzi, dostrzega.
Jest tylko ta chwila.

Uśmiech zakwita.
Gest płynie.
Słowa leczą.

Dwoje ludzi.
Wspólna przestrzeń.
Jedno pole.

Obowiązek jest zimny.
Z automatu.
Robi, co musi.
Słowa ranią.
Martwe oczy nie widzą.

Lepkie, smoliste powietrze.
Dwa zjeżone pola.
Bez części wspólnej.
Rozłam.

Miłość jest wyborem.
Obowiązek — trwaniem.

A trwanie bez serca
zamienia żywe ciała
w puste formy.


Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Ty, która przychodzisz

  Ty, która przychodzisz bez zaproszenia, nie pytasz o status, o wiek, o plany na jutro.   Uczciwa. Bezkompromisowa. Nieprzekupna.   Ty, której jedni się boją, a inni wyczekują. Nieugięta.   Wybierasz sama — czas, miejsce, osobę.   Dla jednych jesteś wrogiem. Dla innych wybawieniem. Dla nielicznych — kochanką ekstatyczną, żegnaną krzykiem ciemności.   Noc Mała Śmierć Otula czernią i cieniem codziennie.   Odchodzi dzisiaj. Jutra nie ma. Jeszcze.   Nowy cykl. Poranek. Trochę inna Ja.   Ty niezmienna — ukryta pod powiekami — Czekasz.   02/03/2026 Dorota D.
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Szarość

  Szarość  szary dzień ludzie bloki szkoła praca dom sama razem sama po cyklu kolejny kolejny szarość Dorota D. marzec 2026   Ten wiersz powstał ze wspomnień uczuć i refleksji (mnie kiedyś), obserwacji powtarzalności codzienności.  
Prześlij komentarz
Czytaj więcej